به گزارش اطلاعات آنلاین، روته گفت: «اروپا نتوانست توانایی هسته‌ای ایران را از بین ببرد. ما نمی‌توانستیم. ما این توانایی‌ها را نداشتیم. در 10 سال آینده، می‌توانیم و باید این کار را انجام دهیم.» او افزود: «در آینده، اروپایی‌ها می‌توانند خودشان از حیاط خلوت خود مراقبت کنند. این باید ما باشیم که این کار را انجام می‌دهیم، نه آمریکایی‌ها.»

گرچه متحدان اروپایی سطوح مختلفی از حمایت از حمله به رهبری ایالات متحده به ایران، از جمله استقرار جنگنده‌های چندملیتی برای وظایف دفاع هوایی، ارائه داده‌اند، اما توانایی آنها برای پشتیبانی از این درگیری همچنان در حداقل بوده است. ایالات متحده خود به شدت برای به دست آوردن دست بالا در این درگیری تلاش کرده که عمدتاً به دلیل کاهش شدید مهمات و ناتوانی در دفاع از پایگاه‌های اصلی در برابر حملات موشکی و پهپادی ایران است.

اظهارات روته، بحث دیرینه‌ای را در ناتو بر سر توانایی اروپا در انجام عملیات نظامی با شدت بالا بدون کمک ایالات متحده برجسته می‌کند، چرا که بسیاری از قابلیت‌های حیاتی، از جمله حمل و نقل هوایی راهبردی، اطلاعات، نظارت و شناسایی، سوخت‌گیری هوایی، حمله دوربرد، دفاع موشکی و سلاح‌های پیشرفته دقیق، بسیار محدود هستند.

توانایی کشورهای اروپایی برای جنگیدن برای دهه‌ها بسیار محدود بوده است. این موضوع پیش از این در حمله ناتو به لیبی در سال ۲۰۱۱ به وضوح نشان داده شد، جایی که با وجود غفلت شدید کشور هدف از نیروهای مسلح خود برای دهه‌ها، کشورهای اروپایی کاملاً ناتوان از تغییر روند جنگ بودند. این امر ایالات متحده را مجبور به مداخله بسیار بیشتر از آنچه قبلاً انتظار می‌رفت، کرد.

پرسش‌های جدی در مورد امکان توسعه یک قابلیت قدرتمند و مستقل برای نمایش قدرت توسط کشورهای اروپایی مطرح شده است، زیرا این قاره نه تنها از نظر فناوری از ایالات متحده و چین بسیار عقب مانده است، بلکه دارای بخش دفاعی و نیروهایی است که همواره در مقایسه با چین، ایالات متحده و روسیه بسیار ناکارآمد بوده‌اند.